Stilte in de storm

Dikke druppels uit de lucht, kapotte paraplu's en uitglijden over de bergen bladeren op de grond. Het is herfst.. Altijd maar hopen dat het net even droog is als jij de deur uit moet. In Thailand vieren ze eenmaal per jaar feest (nieuwjaar) door middel van elkaar zoveel mogelijk nat te maken. Iedereen is gewapend met een waterpistool en als je nog op past krijg je een emmers ijskoud water over je heen gegooid. Ook als je denkt net even rust te hebben in de TukTuk, onderweg naar het volgende water gevecht.

Wat vond ik het fantastisch!! Ongelimiteerd iedereen nat spuiten, drie dagen lang een groot kind uithangen, geweldig! Enige uitdaging was de hoortoestellen droog te houden.. als die nat worden is de kans aanwezig dat ze stuk gaan en dan was het een erg duur feestje geworden. Gelukkig verkochten ze overal waterdichte zakjes voor je telefoon en geld. Eigenlijk heb ik de hele dag zonder hoortoestellen rond gelopen, wat ik best lekker vond! Een stuk rustiger, een stuk minder herrie! Zo kon ik me volledig focussen op mijn doel, zoveel mogelijk mensen nat spetteren!

Maar hoe ik alles mee kreeg? Duidelijk communiceren naar de mensen met wie ik was dat ik niet zoveel meer hoor. Dat ze niet verontwaardigt moesten zijn als ik niet reageer. Ze me even nat moesten spuiten om aandacht te krijgen en verder was ik visueel veel bezig. Liplezen, kijken wat mensen doen en opletten wie zich waar naartoe beweegt.

Mijn conclusie was dat ik ze wel vaker uit kan doen. In de trein, als ik alleen reis, waarom al die herrie aan laten staan. Toch schrik ik dan altijd als er ineens een conducteur naast me staat of heb ik de omroep gemist en weet ik niet waarom alle mensen uitstappen.. maar aan de andere kant kom je er altijd weer uit.. een overweging dus..